Przejdź do głównej zawartości

Posty

Polecane

11. Śmierć

"Generał nie żyje!" Te słowa dźwięczały w głowie oszołomionej Katariny. Kobieta miała wrażenie, że w tej jednej chwili cały świat się jej wali. Chwilę po niej do bazy dotarł Ivan. Młody mężczyzna spojrzał zaskoczony, na zmarkotniałą twarz kobiety. Gdy jednak podszedł do niej bliżej i położył dłoń na jej ramie, ta odwróciła się gwałtownie. Spojrzawszy w oczy kompana, jej usta wykrzywiły się w dziwny grymas, przypominający uśmiech. Dziewczyna odwróciła się przodem do resztek ratusza i obserwowała jak na nim wywieszając czarną flagę na znak żałoby. Powoli ruszyła w stronę ratusza. W jej oczach znalazły się łzy. Ledwo Ivan zdążył się zorientować co ona robi, kobieta była już prawie na środku placu. Złapał ją w porę w pasie i wciągnął z powrotem w tłum. Kobieta wierzgała nogami i wydała ze swych ust straszny krzyk. Ivan słyszał ich dokładnie. Ich szepty nie dał rady nawet zagłuszyć wrzask kobiety. Młodzieniec poczuł, jak paznokcie wbiły się w jego dłonie, jednak przesz moment zastana…

Najnowsze posty

10. Prawda

9. Nieufność

8. Strach

7. Dawna Ukraina

6. Wojna

5. Bezpieczeństwo?

4. Problemy

3. Opowiastki

2. Kim jestem?

1: Katarina Wasiliewicz