Przejdź do głównej zawartości

Posty

Polecane

10. Prawda

Przez następne kilka dni był spokój i sielanka. Wojsko opierniczało się jak nigdy wcześniej, i czekało na informacje od innych oddziałów na wojnie, że są potrzebni im do walki, że nie dają rady. Katarina Chodząc po wsi, obserwowała co się działo w niej. Ze smutkiem ściskającym jej słabe serce, zwiedzała opuszczone budynki z resztkami ich historii. W jednym z nich nalazła stare łóżeczko dziecięce. W kołysce leżał przypalony kocyk, kilka pluszaków i... Pod kocykiem leżały resztki niemowlaka. Przerażona dziewczyna odsunęła się od kołyski i ze łzami w oczach usiadła na ziemi.
-Katarina?- Usłyszała z zewnątrz wołający ją głos.- Katarina.. Chodź, mam coś dla ciebie od matki!- Nawoływał ją z dala Ivan. Dziewczyna szybko zbiegła po rozpadających się schodach i znalazła się za nim, a do jego pleców przyłożyła lufę.
- Udowodni że to na pewno jesteś ty Solo z groźniej a po chwili się zaśmiała , widząc jaki jest zaskoczony, spoglądając przez ramie n nią. Dziewczyna dostał grubą kopertę ze swym na…

Najnowsze posty

9. Nieufność

8. Strach

7. Dawna Ukraina

6. Wojna

5. Bezpieczeństwo?

4. Problemy

3. Opowiastki

2. Kim jestem?

1: Katarina Wasiliewicz